Cukierki reklamowe – fakty na ich temat, których nie znacie

Cukierki reklamowe

Cukierki reklamowe

Cukierki stanowią nieodłączny element strategii marketingowej wielu firm. Doskonale wpływają one na zwiększenie rozpoznawalności marki i sprawiają, że jej wyroby czy usługi zaczynają kojarzyć się z czymś przyjemnym. Po takie produkty sięgają rozmaite przedsiębiorstwa, bez względu na zakres ich działania czy branżę, w której działają. Cukierki doskonale sprawdzają się na wszelkiego rodzaju wydarzeniach branżowych takich, jak targi czy konferencje. Nic nie stoi również na przeszkodzie, by umieścić je na recepcji czy w sali konferencyjnej. Co jeszcze każdy z nas powinien wiedzieć na ich temat? Garść przydatnych ciekawostek na ich temat – poniżej.Pierwsze na świecie cukierki reklamowe pojawiły się w Egipcie. Jako że wówczas nie znano jeszcze cukru, tworzono je z daktyli oraz miodu. W krajach Wschodu do tego celu wykorzystywano figi oraz migdały, a w Rzymie – gotowane orzechy oraz nasiona maku. Gotowy produkt posypywany był sezamem. Cukierki bardzo dużą popularnością cieszyły się także na Rusi Kijowskiej, gdzie do ich produkcji wykorzystywano miód oraz syrop klonowy.

W XVI wieku czekoladowe cukierki reklamowe traktowane były w charakterze lekarstwa. Pisząc o historii słodyczy, nie sposób nie wspomnieć o pralinkach, których oryginalna receptura powstała w 1663 roku. Zostały one stworzone na cześć ambasadora francuskiego w Niemczech. Wyjątkowo dużą popularnością słodkości te cieszą się w Szwajcarii.

Cukierki reklamowe dostępne są w wielu różnych odmianach. Jedną z nich są żelki, które pierwotnie wytwarzano z tak zwanej gumy arabskiej, czyli połączenia cukru oraz żywicy. W późniejszym czasie zaczęto dodawać do nich różnego rodzaju soku owocowe. Obecnie do ich produkcji wykorzystuje się żelatynę wieprzową. Równie dużą popularnością cieszą się cukierki z karmelem, który powstaje z cukru. Stanowi to rezultat długotrwałego, odpowiedniego podgrzewania. Jak twierdzą psychologowie, truskawkowymi cukierkami zajadają się ludzie romantyczni, wiśniowymi, pewne siebie, a orzechowymi – wstydliwi.